
ΟΤΑΝ ΕΧΕΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΙΔΕΕΣ ΑΛΛΑ...
Δεν ξέρω αν σου έχει συμβεί ποτέ, αλλά εγώ έχω βρεθεί πολλές φορές να κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή μου, γεμάτη όρεξη να δουλέψω και να καταλήγω, λίγη ώρα αργότερα, να έχω ανοιχτές δεκάδες καρτέλες χωρίς να έχω προχωρήσει πραγματικά ούτε μία δουλειά.
Τη μία στιγμή ψάχνω ένα νέο εργαλείο τεχνητής νοημοσύνης, την επόμενη βρίσκομαι στο Canva, μετά θυμάμαι ότι πρέπει να διορθώσω κάτι στο website, ανοίγω το Airtable για να οργανώσω τις ιδέες μου, βλέπω μια ειδοποίηση, ανοίγω άλλη μία καρτέλα και, πριν το καταλάβω, έχουν περάσει δύο ώρες και το μόνο που έχω κάνει είναι να αλλάζω από τη μία ιδέα στην άλλη.
Για πολύ καιρό πίστευα ότι αυτό συνέβαινε επειδή δεν ήμουν αρκετά οργανωμένη. Μετά σκέφτηκα ότι ίσως φταίει το ότι έχω πάρα πολλά πράγματα να κάνω. Τελικά κατάλαβα ότι το πραγματικό πρόβλημα ήταν διαφορετικό.
Δεν μου έλειπαν οι ιδέες. Είχα περισσότερες από όσες μπορούσα να υλοποιήσω.
Κάθε καινούργια ιδέα μού φαινόταν ενδιαφέρουσα. Κάθε εργαλείο που ανακάλυπτα έμοιαζε ότι θα μου λύσει τα χέρια. Κάθε νέο project έδειχνε ότι έπρεπε να ξεκινήσει αμέσως. Το αποτέλεσμα όμως ήταν ακριβώς το αντίθετο. Αντί να προχωράω, έμενα κολλημένη προσπαθώντας να αποφασίσω ποιο από όλα έπρεπε να κάνω πρώτο.
Μια μέρα, λοιπόν, έκλεισα για λίγο τον υπολογιστή, πήρα ένα χαρτί και άρχισα να γράφω όλες τις ιδέες που είχα στο μυαλό μου. Δεν προσπάθησα να τις οργανώσω ούτε να τις αξιολογήσω. Απλώς τις έγραψα όλες. Όταν τελείωσα, έβαλα δίπλα σε κάθε μία μόνο μία ερώτηση.
Ποιον εξυπηρετεί αυτή η ιδέα;
Δεν με ενδιέφερε αν ήταν πρωτότυπη ή αν θα είχε πολλές προβολές. Ήθελα να καταλάβω αν λύνει πραγματικά ένα πρόβλημα για κάποιον ή αν ήταν απλώς άλλη μία σκέψη που μου είχε φανεί ενδιαφέρουσα εκείνη τη στιγμή.
Και εκεί έγινε κάτι που δεν περίμενα.
Αρκετές από τις ιδέες που μέχρι πριν από λίγα λεπτά μου φαίνονταν εξαιρετικές, ξαφνικά έχασαν τη δύναμή τους. Δεν είχαν ξεκάθαρο σκοπό. Δεν εξυπηρετούσαν κάποιον συγκεκριμένο άνθρωπο και δεν με έφερναν πιο κοντά στον στόχο μου. Αντίθετα, υπήρχαν δύο ή τρεις που απαντούσαν αμέσως σε αυτή την ερώτηση και κατάλαβα ότι αυτές ήταν που έπρεπε να προχωρήσω.
Από εκείνη τη μέρα δεν σταμάτησα να έχω πολλές ιδέες. Όποιος με γνωρίζει ξέρει ότι το μυαλό μου δύσκολα ησυχάζει. Συνεχώς σκέφτομαι κάτι καινούργιο, ένα νέο προϊόν, ένα διαφορετικό μάθημα, ένα εργαλείο που θέλω να δοκιμάσω ή έναν άλλο τρόπο να κάνω κάτι πιο εύκολα.
Η διαφορά είναι ότι πλέον δεν αισθάνομαι πως πρέπει να τα κάνω όλα ταυτόχρονα.
Έμαθα ότι δεν χρειάζομαι περισσότερες ιδέες. Χρειάζομαι να ξεχωρίζω ποιες αξίζουν πραγματικά τον χρόνο και την ενέργειά μου.
Αν διαβάζεις αυτές τις γραμμές και νιώθεις ότι κι εσύ έχεις ένα μυαλό που τρέχει συνεχώς, δοκίμασε κάτι πολύ απλό. Πάρε ένα χαρτί, γράψε όλες τις ιδέες που έχεις αυτή τη στιγμή και δίπλα σε καθεμία απάντησε στην ίδια ερώτηση που έκανα κι εγώ.
Ποιον εξυπηρετεί;
Ίσως εκπλαγείς όταν δεις πόσο πιο εύκολο γίνεται να αποφασίσεις από πού πραγματικά αξίζει να ξεκινήσεις.
